OV-chiphaat

Ik wacht nog steeds op antwoord van de NS-directie op mijn dreigement dat ik een auto zal kopen, als ze de invoering van de chipkaart doorzetten en de gewone treinkaartjes, zoals aangekondigd, afschaffen. Omdat ik sinds enkele jaren af en toe 1e-klas rijd, vond ik het logisch dat ik per ommegaande antwoord kreeg dat mijn brief zou worden doorgestuurd naar de directie. In de weken erna rende ik elke dag naar de brievenbus, wachtend op die handgeschreven brief vol excuses voor de domme vergissing en beloften van beterschap, maar nee. Niets tot op heden. Waarom is er nog geen OV-revolutie uitgebroken? Als iemand bereid is de gewapende strijd op te pakken, beloof ik dat ik mee zal vechten in de eerste gelederen. Elke keer als ik door zo'n OV-chippoortje loop ("Lasciate ogni speranza, voi che entrate") voel ik een heftige haat opwellen.

Tot nu toe probeer ik uit alle macht met buskaart en treinkaart te blijven reizen. Als ik gedwongen ben de chip te gebruiken, houd ik die kaart de HELE rit bij me op schoot, om elk risico op een administratieve overtreding uit te sluiten. EN TOCH schat ik dat de OV-MAFFIA mij inmiddels zo'n 20, 30 euro heeft afgeperst, door die paar keer dat ik vergat uit te checken. Ik vrees dat Nederland het ENIGE land wereldwijd is, waar men verplicht wordt om bij het uitstappen, een halte te laat, terwijl men verward de paperassen waarboven men in slaap was gevallen in de aktetas propt, een administratieve handeling te verrichten. Deze belachelijke en totaal onnodige verplichting moet de NS en overige OV-kartels inmiddels miljoenen hebben opgeleverd. Daar komt nog bij dat de kaart - zeker in potentie, maar waarschijnlijk ook de facto - een enorme aantasting van de privacy betekent. En die arme toeristen die in ons land met het openbaar vervoer willen rijden ... Deze kaart getuigt van een flagrante minachting van de NS en andere OV-kartels voor het reisgemak en de financiële autonomie van haar klanten. Wie reiskosten wil declareren voor zijn eigen administratie, heeft bovendien niks meer op papier. Werkelijk, de stoom komt weer uit mijn oren terwijl ik dit schrijf. Ik begrijp niet dat er nog geen rellen zijn uitgebroken over die OV-chip. Ik popel om 's nachts op pad te gaan en met een moker OV-chippoortjes te gaan slopen. Waar is het verzet?

Gescheurde trommelvliezen dankzij NS

Ik reis graag met de trein. Nergens vind je het besef van ruimte, dat je in een trein kunt ervaren. Het landschap glijdt voorbij en je hoeft er verder niks aan te doen; het is er vanzelf en als het misgaat is het niet jouw schuld. In de auto ben je veel te druk bezig met vrachtwagens op plet-afstand, om iets van rust en ruimte te kunnen ervaren. Geef mij maar de trein. Vooral de eerste klas mag er zijn. Tot mijn 38e had ik een volstrekte blokkade op elitair gebied, maar sinds ik zag dat een vriendin, die ik gewoon met jij mag aanspreken, een eersteklaskaartje kocht, ben ik de experimentele en losbandige fase van het 1e-klas reizen ingegaan. Zeer boeiend, wat dit met je doet. Nog maanden ben je bang dat de conducteur je met een korzelig "kom op mijnheer, we weten allebei dat u hier niet hoort" naar je oude compartiment zal terugschoppen ("Ja, iedereen kan wel zo'n kaartje gaan kopen") maar allengs merk je toch dat je wat meer rechtop gaat zitten, dat je je schoenen iets vaker poetst, dat je er een zeker genoegen in gaat scheppen als mensen je met "u" aanspreken - iets wat je tot nu toe verschrikkelijk vond.

Maar dan klinken de omroepberichten, en je krimpt in elkaar als kotsend vogeltje.

Heeft u wel eens in een Duitse trein gezeten? Dan heeft u vast wel gemerkt hoe helder en mild de dienstmededelingen klonken, zonder gekraak, scheurende feedback of uiteenspattende ruiten. In Nederland lijken de NS-geluidstechnici (hoeveel heeft de NS er? 0,5 FTE voor heel Nederland?) er genoegen in te scheppen om je te martelen met slecht afgestelde, half ingeplugde microfoons op volume 30. En hoe slechter het geluid, hoe meer talen de machinist of conducteur blijkt te spreken. In het Frans, Duits, Engels, Italiaans, Russisch, Deens en Hebreeuws krijst hij je toe dat de trein 3 minuten later zal aankomen dan gepland. Excuses voor de vertraging. En vergeet straks bij het verlaten van de trein uw bagage niet. En een prettig weekend. Wij hopen dat u de volgende keer weer met de NS zult reizen. Dank u voor uw aandacht. Inmiddels zijn we helaas al vier minuten te laat. (etc)

Al je 1e-klas waardigheid is meteen verdwenen. Vingers in de oren, tranen in de ogen, ternauwernood onderdrukte vloeken die zich sissend een weg tussen je lippen naar buiten banen. Laat het stoppen! Laat het stoppen! Ja, ware adel verdraagt alles, maar de 1e-klasparvenu's vallen meteen door de mand. Wilt u dat, NS?

Waarom, NS, die 120 schetterende, zoemende, scheurende decibels? Waarom kunnen jullie niet net als de Deutsche Bundesbahn fatsoenlijke speakertjes in het plafond monteren en jullie conducteurs uitleggen dat ze de knop niet helemaal naar rechts mogen draaien, omdat de woofers anders doorscheuren, samen met de trommelvliezen der reizigers?

Geluidshinder roept bij mij altijd moordneigingen op. Alles om het te stoppen. Helaas zit de conducteur altijd in een geheim hoekje, ergens achter een klapdeurtje, als hij zijn terreur bij de reizigers in het gelaat spuwt.