AH ruïneert hoogtepunt dag hardwerkende man

AH Guur en Eerloos heeft weer een potentieel prachtig product verpest. Vanavond begon ik vol vertrouwen aan een bakje biologische vruchtenyoghurt van het beruchte huismerk, namelijk de smaakcombinatie Frambozen-Blauwe Bes. De eerste eetlepel was nog ok, na twee eetlepels begon ik wat met mijn mond te trekken, en na de derde kreeg ik een sterke aanvechting om te stoppen met eten. Op bevel van mijn vriendin zette ik door, ofschoon ze het inhoudelijk met me eens was, puur op karakter. Daar heb ik nu verschrikkelijke spijt van.
Ik neem AH heus niet kwalijk dat er "natuurlijke aroma's" in zaten, waarvan we inmiddels weten dat het aroma's zijn die door bacterieën en schimmels worden geproduceerd, en die niets met frambozen of blauwe bessen te maken hebben; maar aan dat soort aroma's ontkom je alleen nog als je biologisch-dynamisch (Demeter-keurmerk) eet.
Nee, wat ik AH kwalijk neem is dat de yoghurt MIERZOET was. Volgens het opschrift zat er 16 gram suiker per 100 gram vruchtenyoghurt in het bakje. Het smaakte naar VLOEIBARE ZUURTJES. Mijn hele lichaam protesteerde, en protesteert nu nog: een combinatie van misselijkheid en zweterigheid. Een suiker-hyper, duidelijk. Ik vraag me af of er niet per ongeluk de dubbele of driedubbele hoeveelheid suiker in zat.
Wat is dat toch met Albert Heijn en suiker? Wat is er Puur en Eerlijk aan producten die tot de rand worden volgestouwd met suiker? Het is zo'n ontzettend goedkope, kitscheriche, ordinaire manier om smaak op te hogen! Maar het ergste is dat AH mijn mooiste moment van de dag heeft verpest: het toetje, na het werk, op een zonnig balkon. Verknald! Weg! Voor altijd verloren! Met suikerziekte als trap na!

Pindakaas: the final reckoning

In januari 2009 signaleerde de Boze Consument al dat Calvé Pindakaas haar formule had verbeterd door 8% minder pinda's in haar potjes te stoppen. Nu, twee jaar later, zit er nog steeds 85% pinda's in een potje Calvé, terwijl er voorheen altijd 93% in zat. Het is tijd om voorgoed af te rekenen met de pindakaasterreur. De Boze Consument gaat nu bekend maken wat (volgens de reacties op deze post) de beste pindakazen van Nederland zijn. (Iemand diende een prachtig recept in om zelf pindakaas te maken, maar de Boze Consument blijft een consument.)

Update 22 mei 2011: na uitgebreid testen is de ranglijst herzien.

De winnaars:

1. Huisgemaakte pindakaas van Delicious Food, Westerstraat 24, Amsterdam. Verreweg de lekkerste. Nergens anders te krijgen.
2. Krekeltje pindakaas: 94% biologische pinda's. Smeuïg, maar niet helemaal tot de bodem. Goed van smaak. Alleen bij natuurvoedingswinkels.
3. PCD pindakaas. 90% pinda's en spotgoedkoop. Velen zweren erbij. Ik weet niet of er suiker en transvetten erin zitten. Bijna nergens meer te krijgen.

Runners-up:

• Fairtrade pindakaas: 95% pinda's. Met stukjes noot. Smeuïg tot de bodem, maar een iets te doordringende smaak. Geen toegevoegde suiker. Gaat op brood tegenstaan na een tijdje.
• Horizon: 100% biologische pinda's. Ontmengt te snel. (natuurvoedingswinkel)
• Huisgemaakte bio pindakaas van de Groene Passage in Rotterdam. Volgens bronnen heerlijk. Nog niet zelf getest.
• Plus Pindakaas: 93% pinda's en geen suiker, volgens onze bron. Check nog wel even of er geen dextrose en geharde vetten inzitten.
• Perfect Pindakaas, vroeger te koop bij Willem Groenewoud in Hilversum. Huidige verblijfplaats onbekend. Pindagehalte onbekend. Volgens betrouwbare bron "perfect".
• Quino pindakaas: 90% pinda's. Wel wat toegevoegde suiker (dextrose).

Afgekeurd:

• Calvé: 85% pinda's. In de speciale varianten nog minder pinda's. Onacceptabel voor een merk dat zichzelf als dé pindakaasmaker in de markt wil zetten.
• AH: 85% pinda's. Veel te veel toegevoegde suiker. In de biologische pindakaas slechts 78% pinda's en 7,5% suiker.
• 1-de-beste van Dirk van den Broek: 93% pinda's, maar ook 5% toegevoegde suiker en "gehard plantaardig vet", dus transvet. Het "Ik Kies Bewust" logo staat erop; navraag leert dat dit logo 1,3 energieprocent aan transvet toestaat in pindakaas. 
• Euroshopper: 60% pinda's. Levensgevaarlijk.

Proef je de natuur? Ja, lekker, schimmel!

Gisteren kocht ik bij Dirk van den Broek de "Biologische Milde Yoghurt Drink Zwarte Bes & Framboos" van het merk Arla. Op de verpakking prijken smakelijke afbeeldingen van zwarte bessen en frambozen. Volgens het pak zitten er 0% kunstmatige toevoegingen in, dus 100% natuurlijk! Gezellig! Er staan ook andere geruststellende teksten op.

"Proef je de natuur?"

"Dus de zuiver én het fruit zijn biologisch? Ja, klopt! De zwarte bessen en frambozen zijn helemaal biologisch geteeld". Helemaal? Ja, helemaal!

Even proeven. Waarom smaakt deze drinkyoghurt zo laf, zo plat-zoet, zo uitgesproken fruitachtig. Toch eens kijken in de ingrediëntenlijst. Hee. Er zit 1% fruit in deze drinkyoghurt. 0,4 % framboos, 0,3 % bramen, en 0,3 % zwarte bes. Dat betekent dat er 10 gram fruit zit in een liter drinkyoghurt. Ofwel 1 framboos, 1 braam, en 3 zwarte bessen in een heel pak Arla. En die zijn helemaal biologisch geteeld!

Het is nog net geen homeopathische verdunning. Waar komt die bosvruchtachtige smaak dan vandaan, terwijl er 0% kunstmatige toevoegingen in zitten? Zouden de homeopaten dan toch gelijk hebben, dat de werking van stoffen juist toeneemt als je ze oneindig verdunt?

Helaas. Er zit "natuurlijk zwarte bes aroma" in en "andere natuurlijke aroma's". Toevallig weet ik wat "natuurlijke aroma's" zijn. Dit zijn aroma's die worden uitgezweet door industriële schimmelkweken en industriële bacteriekweken, die stomtoevallig de geur van bessen of frambozen produceren. Vaak smaken deze schimmelsappen en uitgeperste bacterieën niet naar 1 fruitsoort, maar ergens ertussenin: tussen perzik en passievrucht, of zoals in dit geval, tussen framboos, zwarte bes en braam in. De hele smaak van de drinkyoghurt komt dus uit een berg schimmel. "Proef je de natuur?"

Die vier bessen worden er ingeflikkerd om op het pak te kunnen zetten dat er sprake is van biologisch fruit. Hoera. Wat er biologisch is aan de schimmelfruitaroma's, is mij een raadsel, maar volgens de biologische regelgeving mag het. Ik noem een schimmel of bacterie die fruitgeur uitzweet, kunstmatig, maar Arla en de overheid noemen het "natuurlijk".

Gangbare drinks zitten natuurlijk nog voller met deze troep, alleen komt er dan nog afgewerkte aardolie bij, waar je ook verdomd leuke fruitsmaakjes uit kan toveren. Alleen biologisch-dynamische producten (Demeter keurmerk) zijn echt vrij van dit soort kunstmatige smaken!

Er zijn 1000 goede redenen om biologische zuivel te drinken, al is het maar voor je gezondheid. Maar koop dan liever een pak biologische yoghurt en gooi er zelf een scheutje ranja in, dat is lekkerder. En natuurlijker.

OV-chiphaat

Ik wacht nog steeds op antwoord van de NS-directie op mijn dreigement dat ik een auto zal kopen, als ze de invoering van de chipkaart doorzetten en de gewone treinkaartjes, zoals aangekondigd, afschaffen. Omdat ik sinds enkele jaren af en toe 1e-klas rijd, vond ik het logisch dat ik per ommegaande antwoord kreeg dat mijn brief zou worden doorgestuurd naar de directie. In de weken erna rende ik elke dag naar de brievenbus, wachtend op die handgeschreven brief vol excuses voor de domme vergissing en beloften van beterschap, maar nee. Niets tot op heden. Waarom is er nog geen OV-revolutie uitgebroken? Als iemand bereid is de gewapende strijd op te pakken, beloof ik dat ik mee zal vechten in de eerste gelederen. Elke keer als ik door zo'n OV-chippoortje loop ("Lasciate ogni speranza, voi che entrate") voel ik een heftige haat opwellen.

Tot nu toe probeer ik uit alle macht met buskaart en treinkaart te blijven reizen. Als ik gedwongen ben de chip te gebruiken, houd ik die kaart de HELE rit bij me op schoot, om elk risico op een administratieve overtreding uit te sluiten. EN TOCH schat ik dat de OV-MAFFIA mij inmiddels zo'n 20, 30 euro heeft afgeperst, door die paar keer dat ik vergat uit te checken. Ik vrees dat Nederland het ENIGE land wereldwijd is, waar men verplicht wordt om bij het uitstappen, een halte te laat, terwijl men verward de paperassen waarboven men in slaap was gevallen in de aktetas propt, een administratieve handeling te verrichten. Deze belachelijke en totaal onnodige verplichting moet de NS en overige OV-kartels inmiddels miljoenen hebben opgeleverd. Daar komt nog bij dat de kaart - zeker in potentie, maar waarschijnlijk ook de facto - een enorme aantasting van de privacy betekent. En die arme toeristen die in ons land met het openbaar vervoer willen rijden ... Deze kaart getuigt van een flagrante minachting van de NS en andere OV-kartels voor het reisgemak en de financiële autonomie van haar klanten. Wie reiskosten wil declareren voor zijn eigen administratie, heeft bovendien niks meer op papier. Werkelijk, de stoom komt weer uit mijn oren terwijl ik dit schrijf. Ik begrijp niet dat er nog geen rellen zijn uitgebroken over die OV-chip. Ik popel om 's nachts op pad te gaan en met een moker OV-chippoortjes te gaan slopen. Waar is het verzet?

Vermist: biologische pizza van Dr Albert Oetker Heijn

Het lijkt erop dat de Pizza Biologica van Dr Oetker, na zich verpopt te hebben tot AH Puur & Eerlijk Pizza, een stille dood is gestorven. Ik heb mijn uiterste best gedaan om de pizza door middel van gedurig aankopen in de handel te houden, want het was de enige diepvriespizza waar ik geen brandend maagzuur van kreeg. Vergeefs: de listige marketing techniek, namelijk verandering van merknaam, strikte beperking van het assortiment, en het onvindbaar neerleggen in het vriesvak, hebben de biologische diepvriespizza kennelijk de nek omgedraaid. Dr Oetker is natuurlijk een degelijke Duitsche wetenschapper, geen marketeer. Die sukkel heeft blindelings vertrouwd op Albert Heijn.

Ook Dr Oetker kiest voor puur en eerlijk

Enige tijd terug was er groot nieuws van Dr Oetker: de vooraanstaande Duitse voedingswetenschapper bracht een biologische pizza op de markt, namelijk de Pizza Biologica, onder de originele slogan "Natuurlijk Biologica!" Biologica, de Nederlandse organisatie voor biologische landbouw, beval de pizza dan ook van harte aan. Er kwamen twee varianten: een vegetarische met mozarella, tomaat en basilicum, en een niet-vegetarische met salami, ham, mozarella en champignons. Ik probeerde ze uit - lekker - en wachtte op een elementaire verruiming van het assortiment met quattro stagioni, due penotti, of wat dan ook. Vergeefs. Het bleef bij twee smaken. Tot die ineens ook verdwenen waren uit het vriesvak.

Nauwelijks van de schok bekomen zag ik dat AH nu zelf, als huismerk, een biologische pizza had. Maar het was duidelijk niet meer de oude, kartonachtige uitvoering. Hij was nu puur & eerlijk geworden. In twee varianten. Een vegetarische met mozarella, tomaat en basilicum, en een niet-vegetarische met salami, ham, mozarella en champignons. Inderdaad, exact dezelfde pizza's. Ik wou dat ik beter op de prijs had gelet. Is die nu gestegen of gezakt toen de pizza in een nieuw doosje ging?

Gescheurde trommelvliezen dankzij NS

Ik reis graag met de trein. Nergens vind je het besef van ruimte, dat je in een trein kunt ervaren. Het landschap glijdt voorbij en je hoeft er verder niks aan te doen; het is er vanzelf en als het misgaat is het niet jouw schuld. In de auto ben je veel te druk bezig met vrachtwagens op plet-afstand, om iets van rust en ruimte te kunnen ervaren. Geef mij maar de trein. Vooral de eerste klas mag er zijn. Tot mijn 38e had ik een volstrekte blokkade op elitair gebied, maar sinds ik zag dat een vriendin, die ik gewoon met jij mag aanspreken, een eersteklaskaartje kocht, ben ik de experimentele en losbandige fase van het 1e-klas reizen ingegaan. Zeer boeiend, wat dit met je doet. Nog maanden ben je bang dat de conducteur je met een korzelig "kom op mijnheer, we weten allebei dat u hier niet hoort" naar je oude compartiment zal terugschoppen ("Ja, iedereen kan wel zo'n kaartje gaan kopen") maar allengs merk je toch dat je wat meer rechtop gaat zitten, dat je je schoenen iets vaker poetst, dat je er een zeker genoegen in gaat scheppen als mensen je met "u" aanspreken - iets wat je tot nu toe verschrikkelijk vond.

Maar dan klinken de omroepberichten, en je krimpt in elkaar als kotsend vogeltje.

Heeft u wel eens in een Duitse trein gezeten? Dan heeft u vast wel gemerkt hoe helder en mild de dienstmededelingen klonken, zonder gekraak, scheurende feedback of uiteenspattende ruiten. In Nederland lijken de NS-geluidstechnici (hoeveel heeft de NS er? 0,5 FTE voor heel Nederland?) er genoegen in te scheppen om je te martelen met slecht afgestelde, half ingeplugde microfoons op volume 30. En hoe slechter het geluid, hoe meer talen de machinist of conducteur blijkt te spreken. In het Frans, Duits, Engels, Italiaans, Russisch, Deens en Hebreeuws krijst hij je toe dat de trein 3 minuten later zal aankomen dan gepland. Excuses voor de vertraging. En vergeet straks bij het verlaten van de trein uw bagage niet. En een prettig weekend. Wij hopen dat u de volgende keer weer met de NS zult reizen. Dank u voor uw aandacht. Inmiddels zijn we helaas al vier minuten te laat. (etc)

Al je 1e-klas waardigheid is meteen verdwenen. Vingers in de oren, tranen in de ogen, ternauwernood onderdrukte vloeken die zich sissend een weg tussen je lippen naar buiten banen. Laat het stoppen! Laat het stoppen! Ja, ware adel verdraagt alles, maar de 1e-klasparvenu's vallen meteen door de mand. Wilt u dat, NS?

Waarom, NS, die 120 schetterende, zoemende, scheurende decibels? Waarom kunnen jullie niet net als de Deutsche Bundesbahn fatsoenlijke speakertjes in het plafond monteren en jullie conducteurs uitleggen dat ze de knop niet helemaal naar rechts mogen draaien, omdat de woofers anders doorscheuren, samen met de trommelvliezen der reizigers?

Geluidshinder roept bij mij altijd moordneigingen op. Alles om het te stoppen. Helaas zit de conducteur altijd in een geheim hoekje, ergens achter een klapdeurtje, als hij zijn terreur bij de reizigers in het gelaat spuwt.

Glutenvrije kaas!

Wat kent het leven toch soms mooie verrassingen, net als je dacht dat niets meer puur en eerlijk is. Ik kocht eergisteren bij Aldi, mijn wijnleverancier vanouds, een schapenkaasje voor - ik meen - 1,85 euro, van het merk Pyrénées. Tegenwoordig wordt in de supermarkt zelfs de geitenkaas van koeienmelk gemaakt (feta), net zoals "fruitdrank" tegenwoordig van water en fructosestroop uit maïs wordt gemaakt, dus ik ging naarstig op zoek naar de ingrediënten, overtuigd dat ik daar zoiets zou ontdekken als "bereid met minimaal 3% schapenmelk", wat meestal het percentage is van açaibessen, gojibessen of nonifruit in een açai-, goji- of nonidrink. Wist u trouwens dat E321, butylhydroxytoluol, een veel krachtiger antioxidant is dan vitamine C en E? Dat zit volop in kauwgum, patat en bonbons! En wist u dat antioxidanten een pro-oxidante werking kunnen hebben? En dat vitamine C, E en bètacarotine in sommige gevallen de ontwikkeling van kanker bevorderen?

Terug naar het onderwerp: de kaas blijkt wel degelijk van echte schapenmelk te zijn gemaakt, en inderdaad uit de Pyreneeën te komen! Een superorigineel streekproduct! Op de biologische boerenmarkt bij mij in de buurt, waar ook altijd een schapenmelker staat, kost zo'n kaasje minstens 6 euro! Een verborgen schat dus, zomaar in de Aldi, voor een spotprijs.

En voorzover ik weet bestaat er geen vee-industrie van schapen. Dus ik stel mij voor dat die beestjes heerlijk het hele jaar vers berggras hebben gegraasd. Ik zie witgespikkelde groene bergflanken voor mij, en denk aan het Hooglied: "Uw tanden zijn als een kudde pas geschoren schaapjes, alle zijn tweelingen, geen één ontbreekt!"

Een - zeg maar - zo goed als biologisch kaasje, een streekproduct regelrecht uit de bergen, voor minder dan 2 euro bij de Aldi? Waar AH zonder schroom het grofjuten "Puur & Eerlijk" logo op zou mogen plakken? Wauw, wauw en wauw! Wat geeft het leven toch soms haar verborgen schatten bloot! Wat bestaat er in de wereld toch weinig relatie tussen prijs en kwaliteit!

En die kaas smaakt lekker! Hij is heerlijk.

Of vergis ik me nu en worden die schaapjes wel degelijk doodgemarteld om daar kaas uit te wringen? Er is maar één ding verdacht aan het kaasje, tot nu toe. Ze heeft de kat-test niet doorstaan. Esmeralda, de plaatselijke slettenkat die elke avond even haar nagels komt scherpen aan mijn bank, slokte het eerst kruimeltje gulzig op. Maar het geoffreerde complete driehoekje schapengenot, dat ik haar vervolgens toebedeelde, liet ze voor minstens de helft liggen! Weet zij iets wat ik niet weet?

Nog iets verdachts: onderop de verpakking staat ergens vermeld dat de kaas glutenvrij is. Goed, er zit dus geen tarwe, rogge en haver in deze kaas. Gelukkig. Och, och, die arme fabrikant, die verkoopt gewoon een eerlijke bergkaas van wildgrazende schaapjes, die zit natuurlijk met zijn handen in zijn haar, zonder antioxidanten en soortgelijke "ik kies bewust"-mogelijkheden. Ten einde raad zet hij er maar "glutenvrij" op. Arme, arme! De gruwelijke terreur van de voedingsindustrie! Weg met het nutritionisme!

De Boze consument is terug vanwege een TUINBROEK van een logo!

Het vorige bericht is ge-updated en ik plak er meteen een nieuw bericht bij. Ik weet zeker dat ik me de afgelopen maanden groen en beige heb geërgerd, maar waaraan toch allemaal?

O ja! Puur! En eerlijk! Albert Heijn is gestopt met AH Bio en heeft het nu veralgemeniseerd tot PUUR & EERLIJK. Daar is - echt waar - iets voor te zeggen. Hoe kun je anders je fairtrade, biologische en andere duurzame producten onder één noemer brengen? Er bestaat bijvoorbeeld geen EKO-keurmerk voor vis. En fairtrade is nog geen bio. Dus met biologisch alleen kom je er nu niet: dan blijven allerlei sympathieke producten onzichtbaar in de marge liggen, ergens op het onderste schap. Begrijpelijk.

Maar wat een miskleun! Want uit recent onderzoek van de Groningse Universiteit bleek dat de gemiddelde consument alleen voor biologische producten een meerprijs wil betalen! En wel - gemiddeld - 6 % meer. Voor andere duurzame producten had de gemiddelde consument minder over. Dus daar hang je met je goed bedoelde "Puur & Eerlijk"!

Arme Albert Heijn. Geen wonder dat ze de afgelopen weken (nog tot a.s. zondag, grijp je kans!) een gruwelijke 25 % korting op ALLE puur & eerlijk artikelen geven. Een superactie waar ik graag gebruik van heb gemaakt, als goede Nederlander. Maar ook wat treurig. Want het is toch juist die prijsvechterij die leidt tot de duisternissen van veeindustrie, gif, gentech en roofbouw. Als iets goed is, moet je er juist meer geld voor vragen, niet minder! Nu tijdelijk 25% duurder!

U zult zich wel afvragen: de Boze Consument klinkt helemaal niet boos, alleen verdrietig? Hoe is dat mogelijk? Inderdaad! Ik was nog niet aangekomen bij de boosheid. Ik kom nu pas bij het echt verschrikkelijke, bij datgene wat mij schuim op de mondhoeken bezorgde. En dat is de misgeboorte van het design van het "puur en eerlijk" logo. Die kleuren. Dat smerige bijgemengde groen, door gladde reclamemakers waarschijnlijk "ecologisch" gedacht, en dan dat babypoepachtige ongebleekte jutekleurige lichtbruin erbij. GADVER! Ach! Het oude AH bio-logo was zo heerlijk frisgroen, zo lente-achtig! Ik besef nu pas hoezeer ik eraan gehecht was. Hoezeer ik het liefhad. Welke ZAK van een reclameman, die alle ontwikkelingen in de biologische sector sinds 1973 volstrekt heeft genegeerd, is op het idee gekomen om deze TUINBROEK van een logo op mijn melk te zetten?

Ik waardeer Albert Heijn, heus. Vooral nu het minder goed met ze gaat. Ik wil zelfs geloven dat ze dit niet alleen doen om producten die voorheen geen meerprijs kenden in de toekomst met een meerprijs te kunnen verkopen. Maar waarom dat logo? De hele Nederlandse retail vecht zich rot om biologisch te bevrijden van haar laatste restje geitenwol (in Duitsland en de VS is die strijd allang gestreden!), en dan doen jullie DIT. Nee.

ING: een Amerikaans bedrijf? (nu met UPDATE)

Nederland is een randgemeente van de VS, dat werd me zo-even weer eens duidelijk. Ik wilde vanavond lid worden van een Vlaams literair genootschap. Opgetogen, met IBAN en BIC-codes in de hand, toog ik naar het online bankscherm van ING, en vond al snel de optie voor overmakingen naar het buitenland. Maar welke mededeling verscheen daar? "Persoonsgegevens van klanten die internationale betalingen doen kunnen worden ingezien door de Amerikaanse autoriteiten."
PARDON? Dus mijn tientjes voor Hugo Raes in Antwerpen kunnen worden ingezien door de FBI, CIA en de staf van Guantanamo Bay? Woon ik soms in Amerika?
9/11 is inmiddels acht jaar geleden, en wie er achter die aanslagen zat (en wie ervan wist), is een hoogst dubieuze zaak gebleken. Wordt het, nu er een nieuwe president in de VS aan het roer is, niet eens de hoogste tijd om dit soort verregaande inbreuken op onze privacy en onze nationale soevereiniteit terug te draaien? Dit soort geslepen, achterbaks gespioneer, dat kennelijk door de Nederlandse overheid is gesanctioneerd, maakt de terrorist in mij wakker. Amerika de wereld uit, om te beginnen uit Nederland!
Ik wilde in de begeleidende tekst bij de overmaking nog iets zetten over bommen, terroristen of witte huizen, om de CIA-computers wat bezig te houden, maar ik deed het voor de zekerheid maar niet, uit angst dat ik er nog eens door in de moeilijkheden kom. Zo ernstig is de situatie dus al.


O ja, als ik op "Meer informatie" klik, krijg ik geen enkele toelichting op de internationale inmenging door onze Redneck-vrienden, alleen algemeen geleuter over privacy. Een telefoontje naar de klantenservice leverde ook niks op, de telefonist wist er niks van.

UPDATE: EEN BRIEF NAAR ING

Ik heb in maart een brief geschreven naar ING, om te kijken hoe ze zouden reageren. Een korte brief:

"Bij dezen wil ik aangeven dat ik bezwaar heb tegen verstrekking van mijn persoonsgegevens t.b.v. derden. In bijzonder teken ik bezwaar aan tegen het verstrekken van mijn persoonlijke internationale betalingsgegevens aan de Amerikaanse autoriteiten."

Hierop kreeg ik na ca drie weken het volgende antwoord:

"In uw brief van 18 maart 2009 vraagt u ons in hoeverre de ING meewerkt aan het verstrekken van gegevens aan Amerikaanse inlichtingendiensten."

[Ha! Ik had het hele woord "inlichtingdiensten" niet in de mond genomen! Mijn complotsensoren slaan op tilt!]

"Persoonsgegevens van klanten die internationale betalingen doen met behulp van het Bankiersnetwerk SWIFT kunnen door de Amerikaanse autoriteiten worden opgevraagd in het kader van terrorismebestrijding. SWIFT is een wereldwijd opererend bedrijf voor financieel betalingsverkeer dat internationale geldoverboekingen mogelijk maakt. SWIFT slaat alle betalingen van alle banken gedurende 124 dagen op in twee verwerkingscentra - één in de EU en één in de VS. De berichten bevatten persoonsgegevens zoals de namen van afzender en ontvanger van een betaling. Na de terroristische aanslagen van september 2001 werd SWIFT bij dwangbevel door het Amerikaanse ministerie van Financiën gedwongen toegang te verschaffen tot de in de VS opgeslagen berichtgegevens. Dit kan alleen op grond van een gerechtelijk bevel waarbij het moet gaan om gerichte verdenking van betrokkenheid bij terrorisme."

Kortom: als ik van Nederland naar België iets overmaak, wordt dat opgeslagen in een Amerikaanse computer, omdat ING gebruikt maakt van de diensten van een internationaal bedrijf. En omdat die gegevens op een Amerikaanse computer staan, kan de Amerikaanse overheid daar toegang toe vragen, met een gerechtelijk bevel. Klinkt redelijk. Maar eerlijk gezegd denk ik dat de inlichtingendiensten ook wel bij die gegevens kunnen zonder een gerechtelijk bevel. Hm. Ineens zie ik duidelijk in hoe globalisering samenhangt met verlies van privacy.

NASCHRIFT

Inmiddels is het een half jaar later en ben ik, geheel los van deze kwestie, overgestapt op ASN bank. Niet omdat die niet met SWIFT werkt, maar omdat die niet in wapenhandel belegt. Zie ook deze site over het bloed aan uw pensioentje. Wist u trouwens dat het Amerikaanse defensiebudget van ongeveer 250 miljard is gestegen naar iets van 450 miljard, sinds 2001? Dat is 200 miljard extra naar de wapenindustrie. Dus eigenlijk stom van me om niet in wapens te beleggen. Iran is nog niet eens aan de beurt geweest. Daar zit ook olie en gas. Heel veel. Dus die oorlog komt er, daar wordt wel voor gezorgd door onze vrienden van ING. Het kan een kwestie van jaren zijn, maar hij komt er. De olie-industrie en de wapenhandel gaan heel leuk en harmonieus met elkaar om. "Het pensioenfonds van Shell (...) belegt op grote schaal in alle mogelijke wapenproducenten."